Kayıp Armağan / Emre Bozkuş” üzerine bir yorum

  1. Bu güzide öyküye üç kez yorum yazacak oldum, üçünde de bir şeyler oldu, sözcüklerim kaybolup gitti. Yine de böylesi güzel bir öykü için küçük bir yorum armağan etmem gerektiğini hissediyorum.

    Bazı kayıplar görüldüğü kadar küçük değiller. Onların maddesel küçüklükleri kaybedenin yüreğinde büyüyüp dağlar oluyor. Öykünün derininde yatan, anıların içinden fırlayıp gelen o güçlü ruhun arkasında yatan da bu olmalı işte.

    Öte yandan, insan bazı şeylerin değerini sanıldığı gibi her zaman kaybettiğinde anlamaz işte. Önceden de biliyordu muhakkak ve bu nedenle yüceltti kaybettiğinin anısını. Bazen de kaybetmektir bizi yeni duygulara iten, öyle değil mi?

    Çok şey hissettiren, mütevazi bir anlatımınız var diyebilirim. Öykülerinizin devamını bekliyorum.

Bir Cevap Yazın